nVIDIA 

از تاسيس تا امروز، خلاصه زمينه هاى فعاليت ،  اين شركت در زمينه هاى طراحى، توسعه و فروش واحدهاى پردازش گرافيكى (GPU)» پردازنده هاى رسانه اى و ارتباطى (MCP) و پردازنده هاى رسانه هاى بی سيم (WMP) فعاليت می كند. محصولات اين شركت در طيف وسيعى از زمينه هاى مختلف كاربردى رايانه از جمله رايانه هاى شخصی (PC)، ایستگاه های کاری(Work Stations)، رايانه هاى قابل حمل (Notebook) رايانه هاى دستى (PDA)، گوشیهاى موبايل ، كنسول هاى بازى و مراكز رسانه اى ديجيتال كاربرد دارند. شركت هاى سازنده و طراحان وسايل جانبى رايانه ، سازندكان سيستم هاى رايانه اى و شركت هاى مصرف كننده ادوات الكترونيكى، پردازنده هاى رسانه اى اين شركت را به عنوان هسته مركزى توليدات تفريحى و تجاری شان به كار می گيرند...

خط هاى توليد پردازنده هاى رسانه اى و ارتباطى و واحدهاى پردازش گرافيكى اين شركت هم در سيستم هاى خانگى و حرفه اى مانند كامپيوترهاى شخصى، ايستگاه هاى كارى، كامپيوترهاى قابل حمل ، سرورها و كنسول هاى بازى به كارگرفته می شوند. پردازنده هاى رسانه هاى بى سیم نيز در گوشی هاى همراه داراى قابليت رسانه اى بالا كاربرد دارد. خلاصه وصعيت مالى: در سال مالى منتهى به 29ژانويه 2006، شركت انويديا با 18درصد افزايش به 2380 ميليون دلار رسيده است . سود خالص به دست آمده در اين سال 302.6 ميليون دلار است كه حدود 00.4ا ميليون دلار نسبت به سال قبل افزايش داشته است . درآمدهاى بالا، حاصل پيشرو بودن اين شركت در به دست آوردن سهم بيشترى از بازار گرافيك كامپيوترهاى روميزى و همچنين فروش موفق دو محصول nForce 4 SLI و همچنين پردازنده Ultra Intel است. تماس با nVIDIA: آدرس : United States - CA 95050 - Tomas Expressway Santa Clara - 2701 San nVIDIA Corporation تلفن : +14084862000 فكس : +140861528000 وب سايت : www.nvidia.com لوگو:  در اين سايت علاوه بر اين كه درباره شركت و محصولات آن آخرين خبرها درج شده است ، می توانيد از پشتيبانى فنى اين شركت نيز استفاده كنيد. براى مثال می توانيد آخرين نسخه درايورها را دانلود كنيد. نيروى انسانى: تعداد كاركنان : 2101نفر مديرعامل : جن سون هوآنگ مديربازرگانى: ماروين بوركت تاريخچه انويديا: بزرگ ترين طراح پردازنده هاى گرافيكى براى كامپيوترهاى شخصى است . اين شركت در سال 1993 توسط جن سون هوآنگ ، كريس مالاچوسكى و كورتيس پريم تاسیس شد و اولين پردازنده چند رسانه اى خود (NV1) را در سال 1999 ارايه كرد. در حقيقت انويديا يك شركت غيرمستقل است چون تراشه ها خارج از اين شركت ساخته می شوند ولى به دليل در اختيار داشتن فناورى پيشرفته گرافيكى بيشتر از آن به عنوان يك شركت جهانى ياد می شود. تراشه هاى اين شركت با نام هاى Vanta , Quadro , Riva , GeForce محصولات گرافيكى 12 شركت سازنده لوازم جانبى رايانه و همچنين در PDAو گوشیهاى همراه استفاده شده است . خط توليدى nForce يك خانواده از ريزتراشه هايى هستند كه براى مادربوردهايى برپايه AMD طراحى شده بودند. دلیل اصلی این که این شرکت برای پردازنده های اینتل چیپست نمی زد این بود که شرکت اینتل خود به عنوان بهترین سازنده ی چیپست برای پردازنده های خود به حساب می آمد. البته چیپست های nForce به دلیل کارایی بالای خود بزودی بازار چیپست ها را گرفتند و nVIDIA حتی شرکت VIA را کنار زد و به عنوان بزرگترین تامین کننده ی چیپست برای AMD شناخته شد. با معرفی تکنولوژی SLI به بهترین انتخاب برای مشتاقان بازی معرفی شدند. و در اینجا بود که شرکت اینتل با قراردادی از nVIDIA خواست تا برای پردازنده های این شرکت هم چیپست بسازد و nVIDIA سری جدیدی از چیپست های خود را با نام nForce 4 SLI Intel Edition روانه ی بازار کرد. جالب آنکه این چیپست ها کارایی بسیار نزدیکی را با چیپست های اینتل به نمایش گذاشتند و در پاره ای از موارد حتی بهتر عمل کردند.

از آن به بعد این شرکت هم به رقبای اینتل تبدیل شد. تراشه هاى تغيير يافته اين شركت همچنين در كنسول معروف مايكروسافت به نام XBOX و كنسول جديد سونى به نام PS3 به كار رفته است . در بدو تاسيس انويديا در كاليفرنيا شكل گرفت اما بعدا به دلاور منتقل شد. اين شركت تا سال 98و1997 بسيار ناشناخته بود. اما با ارايه پردازنده گرافيكى Rivaبراى كامپيوترهاى شخصى خود را مطرح كرد. در سال 1999 سهامى عام شد و در ماه مى همان سال 10 ميليون پردازنده گرافيكى فروخت در سال 2000 دارايى هاى شركت 3DFX (كه زمانى يك سازنده بزرگ پردازنده هاى گرافيكى بود)را خريدارى كرد. در همين سال ها رابطه هاى بسيار قوى با شركت هاى سازنده قطعات و ديگر موسسات مانند SGI ايجاد كرد. قبل از فوريه سال 2002، اين شركت 100ميليون پردازنده گرافيكى به بازار ارايه كرد. خانواده معروف GeForce در سال 1999 توسط اين شركت عرضه شد. به عنوان يك شركت غير مستقل با فناورى پيشرفته ، انويديا تحقيقات و توسعه تراشه ها را در داخل شركت مديريت مى كند اما توليد تراشه هاى سيليكونى را به شركت هاى ديگر واگذار مى كند. قبلا انويديا ظرفيت توليد تراشه خود را از سه شركت STM ،TSMC و IBM تامين مى كرد. اما از آنجا كه توليد تراشه شامل مراحل متعددى بود و هر كدام از آنها به يك شركت مرتبط بود، تاخير زيادى در توليد به وجود می آمد كه گاهی باعث اخلال در عرضه و تقاضا مى شد. در خيلى از ابعاد، انويديا شبيه به رقيب ديرين خود ATI عمل مى كند. براى مثال هر دو تلاش اصلى خود را با تمركز بر بازار رايانه هاى شخصى آغاز كردند. اما بعدا كار خود را به كنسول هاى بازى هم گسترش دادند. اين شركت كارت هاى گرافيك را به بازار عرضه نمى كند و به جاى آن بيشتر بر توسعه و ساخت پردازنده هاى گرافيكى متمركز است . به عنوان بخش مهمى ازكارهايشان هر دو شركت انويديا و ATI طراحى هاى منبع را ارايه مى دهند و نمونه هاى توليدى شان را به سازندگان كارت هاى گرافيكى ارايه مى دهند. در دسامبر 2004 اعلام شد كه nVIDIA در ساخت كنسول بازى جديد سونى با نام PS3 همكارى خواهد كرد. اين شركت قرار بود پردازنده گرافيكى كنسول، (RSX) را طراحى كند. RSX مخغف (Reality Synthesiser)به معنى شبيه ساز واقعيت است كه فناورى جديد در ارايه گرافيك هر چه نزديك تر به واقعيت است .

در مارس 2006 مشخص شد كه nVIDIA قرار است RSX را به عنوان يك هسته اوليه به سونى ارايه دهد و سونى به تنهايى مسئول ساخت و توسعه RSX خواهد بود. درقرارداد فى مابين ذكر شده بود كه nVIDIA حمايت هاى لازم را براى تحويل هسته اوليه به شركتی كه سونى انتخاب مى كند، انجام مى دهد. كه بعدا شركت Toshiba انتخاب شد. اين موضوع كاملا متفاوت با قراردادى بود كه مايكروسافت با اين شركت داشت كه در آن قرارداد شده بود كه پردازنده گرافيكى 360XBOX توسط nVIDIA با خط هميشگى توليد آن تحويل شود. البته هسته اوليه XBOX و همچنين Game Cube به ATI محول شده بودند. حصور انويديا در بازار گرافيك : حضور شركت انويديا در بازار گرافيك را مى توان در چند دوره مجزا بررسى كرد. درهركدام از اين ادوار وضعيت مالى و قدرت تسخير بازار توسط اين شركت كاملا متفاوت است . قبل از DirecX: اولين محصول شركت انويديا با كد NV1 كارت گرافيكى با نام Diamond Edgeبود كه بر اساس فناورى سطوح چهارگانه ، با خروجى صدا و پرت بازى مخصوص دسته هاى بازى كنسول Sega Satarn ساخته شده بود. در آن سال ها چون هنوز استاندارد DirectX توسط مايكروسافت ارايه نشده بود، هر شركت سازنده از فناورى خاص خود استفاده مى كرد و بازى ها هم براى كارت هاى گرافيكى ساخته مى شدند كه محبوبيت و كاربران بيشترى داشته باشند.

از آنجا كه كنسول بازى سگاساترن هم از فناورى مشابه NV1 استفاده مى كرد، بسيارى از بازى هاى آن به بازى هاى كامپيوترى قابل اجرا روى NV1 تبديل شدند. از آن جمله مى توان از بازى معروف Virtua Fighter نام برد. با اين حال انویدیا در محيطى پر از استانداردهاى مختلف رقابت سختى مى كرد. بعد از DirecX: علاقه بازار به محصول NV1 هنگامى خاتمه يافت كه مايكروسافت محصول جديد خود به نام DirectX و ويژگى هاى آن را معرفى كرد كه اساس كار آن بر پايه تركيبات چند وجهى (Polygons) بود. اما فناورى NV2 به صورت داخلى با نام پروره NV2 ادامه يافت كه با سرمايه گذارى چند ميليون دلارى شركت سگا پشتيبانى شد. سگا فكر مى كرد كه يك تراشه گرافيكى همراه با خروجى صدا؛ قيمت تمام شده كنسول بازى بعدى آن را كاهش خواهد داد. با اين حال حتى سگا هم متوجه شد كه فناورى سطوح چهارگانه نامناسب است . هيح سندى وجود ندارد كه پروره NV2 به مرحله رفع اشكال رسيده باشد. NV2 در سطح يك همكارى محرمانه تاريك براى انويديا باقى ماند. يك برگ تازه: مديرعامل شركت "جن سون هوآنك" متوجه شد كه اگر قرار است شركت بعد از اين دو شكست استوار بماند، تفييرى بايد صورت پذيرد. او ديوید كرك را كه محققى برجسته درگروه نرم افزار "كريستال دايناميكس" بود را به كار گرفت . Crystal Dynamics به دليل كيفيت تصويرى محصولاتش زبانزد بود. "ديويدكرك" با به كارگيرى تجربه اى كه شركت درباره گرافيك سه بعدى سخت افزارى داشت و درك نزديكى كه از به كارگيرى عملى در زمینه تبديل تركيبات داشت ، انويديا را متحول كرد. به عنوان اولين تحول شركت ، انويديا فناورى هاى گرافيكى متفرقه را رها كرد و به پشتيبانى كامل DirectX پرداخت . در ضمن براى كاهش هزينه هاى توليد كاركردهاى چند رسانه اى محصولات خود را بسيار كم كرد. همچنين يك چرخه شش ماهه توليد را دنبال كرد. نفع اصلى اين چرخه اين بود كه اگر محصولى از شركت با شكست مواجه مى شد شركت در ورطه ورشکستگى قرار نمى گرفت و به زودى محصول بعدى شكست قبلى را جبران مى كرد. با اين حال از آنجا كه پروره NV2 سرى بود و كاركنان شركت هم اخراج شده بودند، بسيارى از كارشناسان امور اقتصادى فكر مى كردند كه انويديا ورشكست شده است . به همين دليل وقتى محصول Riva 128 به بازار معرفى شد، ويژگى هاى آن غيرقابل باور بودند: كارايى آن برابر با پيشتاز بازار گرافيك 3DFX Voodoo بود و يك برنامه تنظيم كامل موتور گرافيكى داشت . Riva 128 به دليل كارايى بالا و قيمت مناسبش ، انتخابى بسيار خوب براى سازندگان كارت هاى گرافيكى بود. به اوج رسيدن: بعد از اين كه انويديا محصول برجسته خود را به نحو مناسبى به فروش رساند، هدف داخلى شركت را دو برابر كردن پايپلاین هاى پیكسل درون تراشه قرار داد تا كارايى بهترى به دست آورد.

موتور گرافيكى جديد انويديا (TNT) به مرور توسعه پيدا كرد. اين موتور اجازه مى داد كه دو تركيب مختلف به يك پيكسل اختصاصى پيدا كند يا دو پيكسل به طور همزمان در يك دور ساعت پردازنده ، پردازش شود. خاصيت اول كيفيت تصاوير را بهبود مى بخشيد و خاصيت دوم باعث دو برابر شدن سرعت ترسيم مى شد. ويژگى هاى جديد ديگرى هم در اين محصول وجود داشت كه شامل يك بافر بعد سوم (2-Buffer) که 24 بیت بود. همراه استنسيل 80بيت ، فيلترينگ انيستروپيك (Anistropic) و آدرس دهى MIP هر پيكسل بود. در زواياى خاصى مثل تعداد ترانزيستورها،Riva TNT با پردازنده هاى پنتيوم رقابت مى كرد كه نشان دهنده پيچيدگى فناورى آن بود. با اين حال ، با اين كه اين محصول ويرگى هاى فوق العاده اى را ارائه مى كرد اما موفق نشد كه بر پیشتاز آن زمان بازار گرافيك Voodoo 2 فائق بيايد زيرا سرعت داخلى پردازنده گرافيكى آن حداكثر 90 MHZ بود كه 39درصد كمتر از آن چيزى بود كه انتظار مى رفت . ولى اين تنها يك شانس زودگذر براى Voodoo 2 بود، زيرا انويديا خيلى زود فناورى تراشه Iاى معمارى TNT را از 250 نانومتر به 135 نانومتر كاهش داد. حالا تراشه هاى TNT معمولى با سرعت 125 MHZو نوع نهايى آنها با 150 MHZ ارائه مى شدند. 3 Voodooبه سختى كارآيى بهترى داشت و ويرگى هایی همچون تركيبات 32بيت را هم كم داشت . محصول Riva TNT 2 یك نقطه تحول براى انويديا بود كه از كارآيى دو بعدى قدرتمند و سرعت پردازنده بالا برخوردار بود. دوره GeForce : با همه موفقيت هاى گذشت ، انويديا آرام نشست و در پاييز 1999 محصول 256 GeForce خود را ارائه كرد كه مهمترين ويژگى آن نورپردازى و انتقال تركيب سخت افزارى بود. اين محصول پردازنده اى با سرعت 120 MHZ داشت و داراى ويژگی هاى برجسته اى مانند: شتاب دهنده تصويرى پيشرفته ، تسهيل كننده حركت ، تنظيم كيفيت عكس بود و داراى چهار پايلاين پيكسل بود و به كارگيرى حافظه DDR ، پیشتاز بازار گرافيك آن دوره شده بود. با توجه به موفقيت هاى پشت سرهم ، اين شركت موفق شد تا قرارداد ساخت سخت افزار گرافيكى كنسول بازى مايكروسافت با نام XBOX را با اين شركت ببندد. نتيجه ، پيشرفتى 200 ميليون دلارى بود. با اين حال اين پروژه وقت بسيارى از بهترين مهندسان انويديا را گرفت . ولى دركوتاه مدت مسئله مهمى نبود و GeForce 2 GTS در پاييز 2000 به بازار ارائه شد. با توجه به اينكه انويديا از تجربه سازندگان وقت بهره گرفته بود اين توانایی را داشت كه پردازنده هايى را روى تراشه هاى گرافيك خود قرار دهد كه سرعت بالايى دارند. با اين فناورى جديد تراشه GTS با سرعت 200 MHZ به بازار ارائه شد. سرعت ترسيم پيكسلى آن نسبت به GeForce 256 دو برابر شده بود و سرعت پردازش پیكسل ها دو برابر شده بود. زيرا پردازش چند تركيبى به همه ی پایپلاین ها اضافه شده بود. ویژگی هاى جديد اين محصول فناورى فشرده سازى S3TC ملايم سازى لبه تمام مفحه (FSAA ) و تهسيل كننده پيشرفته پخش MPEG-2 بود. مهمتر از آن ،بعد از مدت كوتاهى GeForce 2 MX به بازار عرضه شد كه به منظور استفاده هاى خانگى و با قيمتى پايين تر ارائه شده بود. اين محصول دو پايلاين كمتر داشت و در آغاز با سرعت 175 MHZ ارائه شد كه بعدا به 200MHZ افزايش پيدا كرد. در پايان سال 2000 هم محصولى از اين خانواده كه براى رايانه هاى قابل حمل طراحى شده بود با نام GeForce GO شد. اين پیشرفت ها براى شركت dfx3 بسيار زياد و غيرقابل تحمل بود. علاوه بر اين تاخير در ارائه محصول جديد اين شركت به نام Voodoo 5 هم باعث شد تا هيئت مديره آن ، انحلال اين شركت را اعلام كنند.

اين موضوع يكى از پرسروصداترين ورشكستگی هاى همه دوران ها در عرصه رايانه در عرصه رایانه بود. انويديا در آغاز داراىی هاى dfx3 را كه مورد اختلاف بود، خريدارى كرد و نهايتا متخصصان فناورى ملايم سازى لبه هاى تمام صفحه و حدود 100 مهندس اين شركت را به كار گرفت . يك شكست بزرگ : بعد از سرى GeForce 2 دو سرى ديگر با نام هاى GeForce 3 , 4 ارائه شدند كه موفقيت شايانى كسب كردند. هردو سرى شامل دو دسته مختلف از محصولاتى بودند كه براى دو دسته از كاربران خانگى با قيمت ارزان تر و كارایى خوب و كاربران حرفه اى با قيمت بالاتر و كارایى فوق العاده ارائه مى شدند. اين موفقیت باعث شده بود كه كل بازار گرافيك در انحصار انويديا باشد. در اين زمان ، موقعيت تجارى انويديا در بازار گرافيك دست نيافتنى به نظر مى رسيد و ناظران تجارى از آن به عنوان "اينتل بازار گرافيك" ياد مى كردند. هنگامى كه نسل بعدى تراشه هاى گرافيكى اين شركت GeForce FX)) در حال توسعه بودند بسيارى از بهترين مهندسان اين شركت در حال كار براى قرارداد XBOX بودند و در حال توسعه يك تراشه صوتى و يك برد اصلى براى آن بودند. قابل توجه است كه بدانيد مايكروسافت خودش هزينه تراشه ها را پرداخت مى كرد و در قرارداد فى مابين حرفى از افت هزينه ها نبود و مايكروسافت متوجه اشتباه خود شد ولى انويديا حاضر به تغيير در قرار داد نشد. درنتيجه مايكروسافت و انويديا كه چندى قبل بسيار نزديك با هم كار مى كردند، دچار اختلاف شدند. اين اختلاف تاوان سنگينى براى انويديا داشت . در هنگام طراحى DirectX 9 انويديا براى مشاوره دعوت نشد. در DirectX 9 تمركز اصلى روى كارآيى سايه ساز ها بود و تركيبات گرافيكى براى 24 بيت بهينه شده بودند. ATI محصولات Radeon 9000 را براى تطبيق پذيرى با اين ویژگیها طراحى كرد. برخلاف ATI ، nVIDIA محصول خود (GeForce FX) را با خاصيت پشتيبانى از تركيبات كرافيكى 16و 32بيت طراحى كرد كه باعث شدكه هنگام نمايش در 16 بیتی كيفيت تصوير نزول پیدا كند و يا در حالت 32بيت كارآيى بسيار پایین آید.

پشتيبانى از تركيبات 32بيت باعث شد تا اين تراشه ها گران قيمت شوند زيرا داراى ترانزيستورهاى بيشتر و طراحى پيچيده ترى بود. كارآيى سايه ساز ها هم در اين سرى تراشه ها كمتر از كارآيى هاى بود كه ATI در محصول خود ارائه داد. انويديا كه درساخت محصولات تطبيق پذير با كة DirectX مشهور بود، اين بار در مورد نسل بعدى DirectX مايكروسافت دچار اشتباه شده بود و براى اين اشتباه بايد قيمت سنگينى را مى پرداخت . به مرور، بازى هاى بيشترى براساس ويژگی هاى جديد9 DirectX ساخته شد و كارايى ضعيف سرى GeForce FX بیش از پيش مشخص شد. البته کارت FX 5700 استثنا بود که بعدا ساخته شد. انويديا در پنهان كردن كمبودهاى سرى FX باز هم نااميدتر شد چون دمويى كه براى این سرى ساخته بود هك شد و توسط 9700 Radeon اجرا شد تا همگان ببينند كه كارآيى خيلى بهترى دارد. اين درحالى بود كه اين دمو مختص سرى FXبود و دستكارى آن باعث كم شدن كارآيى آن در اجرا با Radeon 9700 میشد.. انويديا اصلاحاتى در راه اندازهاى خود ايجادكرد تا كارآيى سرى FX را بهينه سازى كند. درحالى كه بعضى از اين اصلاحات كارساز بود بسيارى از سايت هاى شناخته شده مقالاتى منتشر كردند كه در آنها آمده بود كه درايورهاى جديد انويدیا براى اين كه نرم افزارهاى امتياز دهنده (Benchmark) را گول بزنند ، از راهكارهايى استفاده مى كنند ولى در دنياى واقعى و در بازى ها ضعيف تر هستند. بيشتر اين مقالات از تحقيقات توسعه دهندگان نرم افزار ATI نشأت مى گرفت که در واقعیت داشتن آنها باید شک کرد ولی هم اکنون هم در سری GeForce 7 اگر خوب بنگریم می بینیم کارتهای این شرکت در 3D Mark ها امتیاز بالاتری را نسبت به صنف خود به دست می آورند حتی اگر در بازیها ضعیف تر باشند. . به مرور هر چه انويديا در درايورهاى خود دستكارى بيشترى براى بالا بردن كارآيى مى كرد از استوارى و تطبيق پذيرى گذشته نرم افزارش كم مى كرد. از اين گذشته سرى FX نويديا هنگام کار كردن بسيار گرم مى شدند زيرا دو برابر مدل هاى مشابه ATI انرژى مصرف مى كردند. اين سرى به دليل استفاده از پنكه هاى بزرك و پرسر و صدا مشهوريت بدى پیدا كردند: به دليل همين موضوع انويديا مجبور شد براى كم كردن صداى توليدى اين سرى، پنكه هاى گران قيمت بزرك همراه محصولاتش ارائه دهد.البتهnVIDIA از نظر فناوری پیشرفته از ATI بود ولی به خاطر غلط اندیشی و کوته فکری مایکروسافت که باعث عدم سازگاری کامل این سری از محصولات با DirectX 9 شد به طور ناگهانی بازار گرافیکی را به نفع ATI ترک کرد. انویدیا باز می گردد: انویدیا باز می گردد تا با GeForce 6 از ATI انتقام بگیرد و این بار موفق شد چون ضعف های سری قبلی را که شامل کارایی سایه ساز ها و مصرف انرژی بود جبران کرده بود و اتفاقا DirectX 9.0c هم با ترکیبات 32 بیتی سازگاری داشت و این مشکل هم حل شد.این شرکت توانست با همکاری و مشورت سازندگان اصلی بار دیگر محصولات خود را با توقعات کاربران تطبیق دهد.علت دیگر موفقیت دیگر این محصولات این بود که انویدیا همزمان با معرفی محصولات جدید آنها را در اختیار سازندگان می گذاشت تا به بازار عرضه شود. در حالیکه محصولات ATI به علت تاخیرهای متعدد این فرصت را از دست دادند و Nvidia بار دیگر تاج قدرت را بر سر گذاشت و این برتری را در اکثر مدلهای 7 GeForce هم حفظ کرد.

  برگرفته از : www.bia2amniat.ir