جنون ،شكل پیشرفته عصبانیت است ،هراس بی جهت مانند ترس می باشد،یك حالتی كه در آن ما حتی فاقد كنترل رفتار و دنیای اطرافمان هستیم . تنفر یك حالت شرطی بسیار بدی از یك فرد است كه در فكر ما به وجود می آید،از تماس با او اجتناب می كنیم و ممكن است بدترین چیز را برای او آرزو كنیم ، شاید حتی امیدوار باشیم كه او یك مصیبت را تجربه كند. هر سه هیجانی كه در اینجا نام برده شد ،هركدام به شكلی است كه در اینجا ما آنها را به طور ساده عصبانیت خواهیم نامید.

هیجانات ثانویه ای در حواس ما وجود دارند كه از هیجانات دیگر ناشی می شوند،از قبیل :آسیب دیدن ،ترس ،گناه ،ظلم،یاس و غیره . به طور كلی ما توسط دو باور كنترل می شویم :

۱-ما باور داریم كه باید بعضی چیزهایی داشته باشیم كه دیگران مانع از این شدند كه ما آنها را داشته باشیم.این موارد می تواند بعضی چیزهایی مانند : خواب ،غذا،پناهگاه ،آسودگی فكر ،همسر یا اشخاص دیگری كه ما به آنها وابسته هستیم باشد.

۲-ما باور داریم شخصی كه ما درباره او احساس عصبانیت داریم مسوول است ، برای این كه ما این گونه درك می كنیم.ما باور داریم كه اگر آن فرد نبود ،ما بدبخت نبودیم،آن مرد یا زن مسوول درد و بدبختی ما است. عصبانیت همچنین می تواند شروعی باشد كه دلالت دارد بر تغییر اساسی در یك فرد یا حتی در تمامی یك جامعه.عصبانیت می تواند منبعی از انرژی باشد كه صرف تبدیل شدن به سوی اتفاقات غیر عادلانه و منفی اطراف ما می شود .با فهمیدن ،شناختن ،بیان كردن و شرح دادن بسیاری از نیازهای ابتدایی مان قبل از عصبانیت ،می توانیم قدرت و عزت نفس خودمان را بدست آوریم .نیاز ما با عصبانیتمان نسبت به دیگران برآورده نمی شود.ما می توانیم یاد بگیریم كه این انرژی را به طرق غیر خشن اظهار كنیم. تكنیك های گوناگونی برای تخلیه هیجانی این انرژی وجود دارد كه به هیچ وجه به طرف دیگران صورت نمی گیرد. همچنین مواردی وجود دارد كه ما به منظور گرفتن نتیجه به عنوان این كه مسوول هستیم ممكن است نیاز به اظهار عصبانیت داشته باشیم .می توانیم اینكار را بدون این كه دیگران را فریب دهیم یا به آنها آسیب برسانیم انجام دهیم.تنفر از دیگران بر اساس ضعف و تا حدودی جبران قابلیت ها می باشد. یك شخص قوی بندرت متنفر می شود.بنابراین ما مایل به فرونشاندن عصبانیت خودمان نیستیم اما نسبتا آن را تشخیص می دهیم ،بیان می كنیم ،راههای غیر مضر آن را شرح می دهیم ،می فهمیم و آن انرژی را در جهت مثبت به سوی قدرتمند شدن خودمان و تغییر اجتماعی متمركز می كنیم.

فهرست كوتاهی از بعضی از علت های مشترك در اینجا وجود دارند كه ممكن است در ما احساس عصبانیت نسبت به شخص دیگری را به وجود آورد:(شما ممكن است بخواهید دیگران را از چیزهایی كه منجر به تشویش شما می شوند منع كنید) .

۱-وقتی دیگران كاری را انجام می دهند كه موافق نظر ما نیست .

۲-وقتی دیگران ما را درك نمی كنند.

۳-وقتی دیگران مانع از ارضای نیازهای ما می شوند(یك نیاز می تواند روانشناختی باشد از قبیل نیاز برای مورد قبول دیگران قرار گرفتن ،مورد احترام دیگران بودن یا داشتن عزت نفس )

۴-وقتی دیگران به ما احترام نمی گذارند.

۵-وقتی دیگران فكر می كنند كه برتر از ما هستند.

۶-وقتی دیگران سعی در كنترل یا فرو نشاندن ما دارند.

۷-وقتی دیگران ما را مورد انتقاد قرار می دهند.

۸-وقتی به ما دروغ می گویند یا درباره زندگی خصوصی ما صحبت می كنند.

۹-زمانی كه دیگران ما را اذیت می كنند یا شخصی بر روی كارهای ما دقیق می شود.

۱۰-وقتی دیگران مقاصد شر یا انگیزه های پنهانی دارند.

۱۱-وقتی دیگران منفی نگر هستند،شكایت می كنند،ناله می كنند،انتقاد می كنند.

۱۲-زمانی كه بعضی از افراد فكر می كنند بیشتر از همه می دانند.

۱۳-وقتی بدون اینكه بپرسیم به ما اطلاعات می دهند.

۱۴-وقتی افراد نقش قربانی یا بدبخت را بازی می كنند و می خواهند به آنها توجه شود.

۱۵-زمانی كه دیگران برای مراقبت از خودشان پرستار نمی گیرند یا محموله و بار خودشان را حمل نمی كنند.

۱۶-وقتی افراد زیاد اشتباه می كنند.

۱۷-زمانی كه افراد به قولشان یا قرار ملاقات توجه نمی كنند.

۱۸-وقتی دیگران ضعیف و وابسته هستند.

۱۹-هر وقت سایرین به صورت خودپسندانه و طرق خیرخواهانه عمل می كنند،نسبت به نیازهای ما بی اعتنایی می كنند.

۲۰-هنگامی كه دیگران از ما یا سایرین استفاده می كنند.

۲۱-وقتی دیگران سرد و غیر حساس هستند.

۲۲-زمانی كه افراد نسبت به دنیای اطرافشان یا تعهدات خود احساس مسوولیت نمی كنند.

۲۳-وقتی دیگران تنبلی می كنند.

۲۴- زمانی كه نیازهای ما را نادیده می گیرند.

۲۵-وقتی دیگران ما را نادیده می گیرند و سایر دلایل دیگر.

جالب توجه خواهد بود كه در برابر رفتار كردن طبق این موارد از اول تا آخر در این فهرست كلمه من را جایگزین كلمه دیگران نماییم.

وقتی ما از دست خودمان عصبانی هستیم برای خاتمه دادن به آن تغییرات مشابه را در عبارتمان ایجاد كنیم . این تجربه ممكن است فاش كند كه بعضی از احساس عصبانیتی را كه ما نسبت به دیگران داریم واقعا یك فرافكنی از احساس عصبانیت نسبت به خودمان است . اگر ما بتوانیم در آن موقعیت ها خودمان را درك كنیم و بپذیریم ،ممكن است دیگران را هم درك كنیم و بپذیریم .اعمال مثبتی را كه پیش از عصبانیت یا تنفر می توانیم انجام دهیم عبارتند از :

۱-آیا ما می توانیم شخص دیگری بشویم؟ویژگی های منفی و ضعف ها را بشناسیم.همه ما عیوبی داریم و لحظاتی وجود دارد كه ما از آنها آگاه نیستیم، به دیگران احترام نمی گذاریم و آنها را دوست نداریم.

۲-اگر ما اعتقاد داشته باشیم كه اتفاقات بیهوده و تصادفی می باشند و این كه آنچه را در هر لحظه برای جریان ترقی مان نیاز داریم به درستی در زندگی معین كنیم،قادر خواهیم بود مسوولیت آنچه را كه اتفاق می افتد بر عهده بگیریم و دیگران را مقصر ندانیم.

۳-ما نیاز به در ك این مطلب داریم كه تنها خالق حقیقت خودمان می باشیم و این كه مجذوب زندگی هستیم و دیگران با آنچه كه ما در درون خودمان احساس و فكر می كنیم و با آنچه ما یاد می گیریم هیچ تشابهتی ندارند.

۴-ما می توانیم انرژی خود را به سوی تغییر دادن یا خنثی كردن آنچه كه ما را عصبانی می سازد هدایت كنیم.

۵-ما می توانیم ویژگی منفی و ضعف هایمان را بشناسیم و بفهمیم و بنابراین برای درك دیگران ترقی كنیم.

۶-ما می توانیم بخشودگی را یاد بگیریم و دیگران و خودمان را به صورتی كه هستیم دوست داشته باشیم.

  برگرفته از : www.persialearn.com