 کنجد یکی از گیاهای روغنی بومی ایران است و در اکثر نقاط کشور به طور پراکنده با سطح زیر کشت حدود40 هزار هکتار مورد کشت و کار قرار می گیرد . علاوه بر مصارف شیرینی پزی و آجیلی استفاده از روغت ان در طبخ غذا نیز متداول است .
ویژگی مقاومت کنجد به خشکی ، امکان کشت در حرارت بالا ، داشتن بیش از 40% روغن با کیفیت عالی و بیش از 20% پروتیین ، دامنه سازگاری زیاد با محیط و کاشت آن به عنوان زراعت دوم پس از برداشت غلات در مناطق گرم و خشک از مزایای عمده کنجد در کشاورزی کشور است . کشت کنجد در منطقه سیستان به طور پراکنده و بخصوص به صورت کشت توأم با جالیز مرسوم است .

|